พฤษภาคม 2014
   



วันเวลาคนเราผ่านไปรวดเร็วมาก ครั้งนึงเมื่อปีที่แล้ว ผมได้มีโอกาสมาสัมผัส งานปาร์ตี้ชายหาดที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศ นั้นก็คือ RETRO BEACH PARTY  ที่อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช  เวลาผ่านไปไม่นาน วันเวลาทำให้ผมย้อนกลับมาที่นี่อีกครั้ง พร้อมกับหัวใจเบา กับกล้องคู่กาย พร้อมสองเท้าเปล่าที่เดินลุยทราย ไปพร้อมกับเสียงเพลงและความสนุกของงานนี้  เวลาไม่รอช้า ผมขออนุญาตินำพา เพื่อนๆไป พบ ไปรู้จัก กับงานดนตรี แห่งนี้กันนะครับ 
​​                               สนใจมาร่วมแฟนเพจกัน ที่ www.facebook.com/yhibklong
                                ติดตามรีวิวอื่นๆ www.yhibklong.com



ผมใช้เวลา  จากกรุงเทพก็มาถึง จังหวัดนครศรีธรรมราช เพียง ชั่วโมงกว่าๆ การเดินทางมาคราวนี้ต้องขอขอบคุณสายการบิน แอร์เอเชีย สายการบินที่ให้ทั้งการบริการ การดูแล แถมราคาค่าตั๋วยังไม่แพง อีกต่างหาก ขอบคุณสายการบินนี้มากๆครับ


 ผมใช้เวลาไม่นานนักจากเมืองหลวงมาสู่ หาดสิชล หาดที่กำลังจะทำให้ หัวใจ ร่างกายผมย้อนกลับไปวันวานอีกครั้ง ร่างกายผมเริ่มหายจากการอ่อนลาในการเดินทาง จุดหมายแรก ของเราในครั้งนี้คือการบินขึ้นเหนือ ฟ้า เพื่อถ่ายถาพ มุมสูงลงมาให้ได้เยอะที่สุด 
    เสียงใบพัด ฮ ดังลั่นที่ตรงหน้า ภาพ ฮ ที่ผมเพิ่งเห็นอยู่ไกลๆ  เผลอแปปเดียว ฮ ลำนั้นก็บินเข้ามาจอดอยู่ตรงหน้าผมเสียแล้ว  ใจผมเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ การเดินทางนี้อาจจะเป็นครั้งแรก และอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของผมก็ได้ ที่จะมีโอกาสขึ้น ฮ กับเค้า เสียงใบพัดดังอีกครั้ง ผมรีบนังประจำที่ ปรับกล้องให้ดีที่สุด ฮ เริ่มลอยจากพื้นช้าๆ ช้าๆ สักพัก ภาพข้างหน้าผม ก็ ลอยอยู่เหนือ ฟ้า เสียแล้ว

 ล่องลอย ไปตามสายลม.... ณ ตอนนี้ เสียงหัวใจยังคงเต้นไม่หยุด การเก็บภาพแบบนี้ มันทั้งตื่นเต้น และหวาดเสียว ผมพยายามกด ชัตเตอร์ ให้เร็วที่สุด ภาพทุกภาพ มุมทุกมุม เสียงพร่ำบ่นเบาๆเริ่มออกมา พยายาม พยายาม   ผมได้แต่คิดในใจ แม้ภาพที่ผมถ่ายออกมา ถึงจะไม่สวยที่สุด ไม่ดีที่สุด แต่ภาพในวันนี้ จะเป็นภาพที่ผม จำได้มากที่สุด 
      การเดินทางครั้งนี้ ต้องขอ ขอบคุณทีมงานมืออาชีพ ทั้งทีม ผมคงพูดขอบคุณได้ไม่หมดทุกคนในวันเดียว ผมได้แต่ขอแค่ส่งรูปนี้ แปะไว้เป็นกำลังใจ ให้พี่ได้รับรู้ ว่าพี่ๆ ได้สร้างแรง สร้างความฝันเล็กๆ ให้น้องหนึ่ง คนนี้...... ขอบคุณนะครับ 



สำหรับใครจะเข้ามาเที่ยวในงาน ต้องทำการซื้อบัตรก่อน ซึ่งบัตรราคาไม่แพงเลย 300บาทเท่านั้น สามารถเข้างานได้สองคืน เรียกว่า ถูกกว่าที่ไหนๆ ไม่นานนักผู้คนเริ่มทยอยกันเข้ามาในงาน บางคนมาเป็นคู่ บางคนมากันเอง และบางคนมากันเป็นกลุ่ม  



สำหรับงานRETRO BEACH PARTY สิชล มีมา2ปี แล้ว แต่สำหรับผม ผมยังรู้สึกตื่นเต้นกับงานนี้ เสมอ


ท้องฟ้าช่างงามเหลือเกิน ..... หลายๆครั้ง ที่ผมมักจะมองขึ้นไปบนฟ้า เสมอ แต่คราวนี้การมองฟ้าของผม เป็นการมองฟ้า ที่ แตกต่างไปจากเดิม การมองฟ้าของผมครั้งนี้เป็นการมองเพื่อชมการแสดงโดดร่ม การแสดงที่หาดูได้อยากมากในชีวิต ในหัวผมตอนนี้ได้แต่พร่ำ คิดว่าคนที่โดดร่มลงมา คงจะโชคดีไม่น้อย ที่ได้เห็นโลก โลกในมุมมองอีกแบบ โลกที่ไม่เหมือนใคร โลกที่ไม่ใช่จะมีใครมาอยู่ตรงนั้นได้ ผมได้แต่แอบอิจฉาพวกเค้า แม้จะเป็นเวลาสั้นๆก็ตามที พวกเค้าคงจะเก็บความสุขนี้ไว้ตลอดไปแน่นอน





หาดทราย บางๆ น้ำทะเลใสๆ แม้จะยังไม่ถึงเวลางาน แต่ผู้คนเริ่มเดินทางเข้ามา เข้ามาเที่ยว มาเก็บเกี่ยว ความทรงจำดีดี ในปีนี้ไว้ ให้มากที่สุด



 บางมุมของหายทราย ตัวหนังสือเล็ก ก็อาจจะทำให้เรายิ้มกับมันได้

เสียงเพลง เสียงกลองก้องดังไปทั่วหาด ความสนุก ความรื่นเริง เริ่มเปิดฉากขึ้นทีละนิ ทีละนิด 



โซนถ่ายรูปริมหาด มีเยอะมากมาย ใครอยากแวะไป ถ่ายรูปสนุก ก็บริการให้ฟรีฟรี




ผมใช้เวลาเดินเล่นอยู่ไม่นาน ซักพักเสียงท้องก็ร้องดังขึ้นเรื่อยๆ นั้นซินะ ผมมัวแต่สนุกไปกับหาดทรายแห่งนี้ จนหลงลืมว่า ยังไม่ทานอะไรเลย มื้อนี้ของผม เลยขอลองอาหารทะเลสดๆ อยากบอกว่า น้ำจิ้มที่นี่ขอบอกเลยว่าไม่ธรรมดา รสเปี้ยว หวาน แซ่บ มีผสม กัน ครบไปหมด 

ของฝาก ..... นั้นซินะ ของฝาก ของที่ ราคาไม่ได้แพง ของที่ชิ้นเล็กๆ แต่เต็มเไปด้วยสิ่งบอกเล่า ที่เราใส่ใจลงไปผสมกะสิ่งที่อยากจะเอ่ย อยากจะบอก เพื่อส่งมอบหัวใจนี้ ผ่านของชิ้นเล็กๆไปให้ ใครอีกคนนึง ที่รออยู่ ก้าวแต่ละก้าวที่ผมเดินดู ใจดวงน้อยๆ เฝ้ามองหา ของที่ ผมอยากจะส่งให้ใครบางคน ....บทสรุปของการหาของครั้งนี้ ไม่ขอบอกอะไรมาก ว่าเจอหรือไม่เจอ ได้แต่ฝากรอยยิ้มเล็กๆ ใบ้ไว้เป็นการเฉลย ว่าค่ำคืนนี้ผมมีของฝากถึงใครคนนั้นหรือเปล่า 



นาทีนี้ไม่รู้จะบอกว่าอย่างไร ให้บอกว่ารักที่นี่มากมาย ก็กลัวว่าหลายคนไม่เชื่อ ผมได้แต่ฝากรูปภาพส่งมายังหัวใจเพื่อนๆ ว่าผมชอบงานนี้มากแค่ไหน งานที่เรา พวกเรา สามารถนั่งริมทะเลฟังเพลงพร้อมคลื่น และสายลม ถ้าคุณมีเวลา ปีหน้าอยากให้ลองมา แล้วคุณจะหลงรักเหมือนผมแน่นอน




 จากแสงสว่าง ก็ สู่ ช่วงเวลากลางคืน คืนที่ไม่มืดมิด คืนไม่มีแต่แสงดาว แต่คืนนี้ เป็นคืนที่แสงดาวแปรเปลี่ยนเป็นแสงไฟ ความมืดมิดเปลี่ยนเป็นเสียงเพลง คืนที่ความสนุก จะก่อตัวขึ้น ในอีกไม่นาน 




 ต้องขอขอบคุณ น้องคนนี้ น้องปาล์ม คนที่ ทำให้หาดสิชลนี้ ดังไปไกลทั่วโลก สำหรับเด็กคนนึงที่ทำงานได้ยิ่งใหญ่และอลังการ2ปีติดๆ ผมได้แต่ขอชื่นชมในใจ แล้วขอสัญญาว่าจะเฝ้ารองานปีที่สาม ปีที่สี่ และปีต่อๆไปเสมอ 

เสียงเพลงมันๆเริ่มดังก้องไปทั่วหาด  ผู้คนจากคนจำนวนไม่เยอะ  ก็เพิ่มขึ้นมากมายทันตา แสงสี ดนตรี และทะเล ต่างก็นำพา คนที่ไม่รู้จักกันมาก่อน มาสนุกกันได้ในคืนนี้ 



ลมทะเลพัดมาเบาๆ เม็ดทรายละเอียดๆ ของหาดสิชล หาดที่มีประวัติอันยาวนาน คืนนี้จะปรับจะเปลี่ยน ให้กลายเป็น คืนที่น่าจดจำ ของทุกๆคน  ด้วยวง วงนี้ scrubb





 อาจเป็นเพราะว่าเธอบังเอิญได้เจอฉัน
อาจเป็นเพราะว่าเราบังเอิญอยู่ด้วยกัน

เพราะเธอยังไม่เคย ได้รู้มันเป็นยังไง

และฉันไม่เคยเข้าใจ ถ้ามันต้องอยู่อย่างนั้น

   เนื้อเพลง ที่ยังคงก้องอยู่ในหู ผมตลอดคืน เพลงมันๆที่ทำให้เราเต้นไม่หยุด คงได้แต่ขอขอบคุณ วงนี้ ที่สะกดหัวใจคนฟังเพลงได้อย่างแท้จริง




วงปิดท้ายคืนนี้ เป็นวงที่เราและเพื่อนรู้จักเป็นอย่างดี พาราด็อกนั้นเอง เพลงแนวๆ มันๆ ที่ผมคุ้นหูจากซีดี บ่อยๆ แต่พอวันนี้วันที่ผมอยู่หน้าเวที เพลงเริ่มต้นเพียงไม่กี่เพลง คนนับหมื่นก็ เหมือนกระโดดลอย อยู่บนพื้นทราย กันหมด 




เสียง ความสนุกยัง คงมีอย่างต่อเนื่อง ดนตรีเริ่มดังขึ้นดังขึ้น ผู้คนกระโดดไปมา จากคนที่ไม่รู้จักกัน ดนตรีทำให้เราเข้าหากันมากขึ้น ความสนุกครั้งนี้ผมเชื่อว่า ใครต่อใครที่มา ก็ต้องเก็บความประทับใจนี้ ไว้ ตลอดไป




บทสรุปของ งานสิชล Retro Beach Party ผมได้แต่บอกว่า ถ้ามีงานหน้าครั้งที่สาม ผมคนแรกที่จะไม่พลาดแน่นอน  ขอบคุณอีกสักครั้ง ที่จัดงานดีดี ไร้การตีกันแบบนี้ งานที่ทุกคนมา ด้วยความสนุก และกลับไปด้วยรอยยิ้ม  ความสนุก งานเลี้ยงทุกงานย่อมมีการเลิกลา บทสรุปส่งท้ายของผมคงไม่มีอะไรแค่   ผม รัก สิชล


สวัสดีครับเพื่อนๆ หลังจาก ที่ผมห่างหายจากการเดินทางไปซักพักหนึ่ง คราวหนี้ผมก็มีจุดหมายในการเดินทางใหม่ นั้นก็คือ เชียงใหม่ปายนั้นเอง ทริปนี้เกิดจาการ คิดสนุกๆว่าร้อนนี้เราจะไปเที่ยวไหนกันดี ผมกับเพื่อนๆใช้เวลาในการตัดสินใจไม่นาน เราก็ได้ จุดหมายของเราในหน้าร้อน นั้นก็คือ เชียงใหม่ปายนั้นเอง ตามไปชมรีวิวสบายๆของผมกันได้เลยครับ 
                   รับชมรีวิวย้อนหลังได้ที่ www.yhibklong.com
                   ติดตามรีวิวและรูปใหม่ได้ที่เพจ  www.facebook.com/yhibklong
1  ล้อรถของเราหมุนเมื่อตอน4ทุ่ม จุดหมายของเราในวันพรุ่งนี้คือเชียงใหม่ ระหว่างขับรถไปเรื่อย นึกย้อนกลับไป นี่เราไม่ได้มาเชียงใหม่นานเท่าไหร่แล้วนะ นั้นซินะ มันคงนานพอดูเลยแหละ เพราะขนาดทำให้ผมที่ไปเที่ยวบ่อยๆยังรู้สึกตื่นเต้นเลย จากแสงไฟกลางคืนเยอะมากมาย ขับไปเรื่อยๆจนเหลือแสงไฟไม่กี่ดวง ระหว่างทางเสียงพูดคุยกันในรถที่สนุกสนาน นานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้มากันหลายๆคนแบบนี้ เสียงหัวเราะ พร้อมเสียงเพลง ทำเอาผมมีรอยยิ้มตลอดทาง 
      เวลาผ่านไป เนินนาน จนมาถึง จุดพักของเราในเช้านี้ จุดพัก ดีดีที่มีโกโก้ร้อนๆ ให้นั่งจิบชมวิว ท้องฟ้าและป่าเขา


เช้า ของใครหลายๆคน อาจจะเป็นเช้าที่ตื่นมา แล้วมองมือถือ แต่เช้านี้ของผมกลับกันอย่างบอกไม่ถูก เช้าที่ ผมค่อยๆมองออกไป รอบๆ เช้าที่ สายหมอก ท้องฟ้า และหมู่เขา บรรจบกันพอดี 









อาหารเช้าเบาๆของผม .....ไข่3ฟอง กันไส้อั่ว เช้าเบาๆ เช้านี้ผมทานอาหารพร้อมกับรอยยิ้ม รอยยิ้มที่มีสุข รอยยิ้มที่ส่งต่อไปยังท้องฟ้า ภูเขาและสายหมอก ได้แต่ ส่งยิ้มบอกถึงความสุขที่เค้ามาต้อนรับ




สายหมอก ยามเช้า คงมาทักทายผมละมั้ง ลมเย็นๆ พัดผ่านเหมือนบอกกล่าวว่า สวัสดี เช้าเบาๆของแขกที่มาเยือนอย่างผม คงอดยิ้มขอบคุณและทักทาย อย่างไม่ได้  รอยยิ้มเล็กๆ ของผมเริ่มกว้าง นับเป็นวันที่โชคดีของผมมากๆ  คำว่า สุข...... ที่มีกัน    คำๆนี้ยังวนๆ รอบๆตัวผม  ซักพักอากาศเย็นๆเริ่มโอบล้อมตัวผม ในมือ ที่ถือโกโก้ร้อนๆ ผมยังคงจ้องมองและทักทายกันสายหมอกอย่างอ่อนหวาน เสียดาย เวลา ที่มาเดินเร็วเกินไป ทำให้ ผมต้องอำลาจากที่นี่ ได้และบอกลาด้วยรอยยิ้ม และเก็บความรู้สึกดีดีไว้ตราบนานเท่านาน



ระหว่างเดินทาง เพลงที่ผมไม่เคยได้ฟัง กลับกลายเป็นเพลงซ้ำๆที่เราร้องได้อย่างติดปาก มันคงหมันวนไปเรื่อยๆ ไม่แปลกใจ ที่เวลาขับรถ ผมมักจะมองออกไปนอกหน้าต่าง มองออกไปเพื่อซึมซับพร้อมกับบทเพลง ที่เราร้อง ดนตรีเล่นไปเรื่อยๆ ทำให้เวลาในการดินทางผ่านไปรวดเร็ว จนผมมาถึง พระธาตุลำปางหลวง 





แม้เวลาที่ผม จะอยู่ที่ พระธาตุลำปางหลวง ไม่นานนัก แต่การได้เดินรอบๆวัดพร้อมกับการมากราบไหว้ พระธาตุลำปางหลวง ทำให้ผมย้อนนึกถึง ว่าครั้งหนึ่งผมเคยมาที่นี่แล้ว และผมเคยพร่ำบอกสัญญาว่า ถ้าผมมีเวลา จะกลับมา อีก  วันเวลาแม้จะผ่านไปเนินนาน ผมก็ได้กลับมาจนได้ ขอบคุณการตัดสินใจ ครั้งนี้ ทำให้ ผมได้กลับมา ยังพระธาตุลำปางหลวงอีกครั้งหนึ่ง และได้มาชม พระธาตุที่สวยแห่งหนึ่งของประเทศไทย

บางครั้ง ความสุข มักจะอยู่กับเราได้ไม่นาน สุขระหว่างที่ผมเดินรอบๆวัด สุขที่เหยียบทรายรอบๆ มันทำให้ผมได้นึก ได้คิดย้อนไปเรื่องที่ผิดที่พลาด แม้วันเวลาจะไม่สามารถย้อนกลับไปได้ แต่ทุกๆครั้ง ผมมักจะจดจะจำบทเรียนทุกๆบทเรียนได้เสมอ และนำกลับไปปรับปรุง ให้ดีขึ้น สุขครั้งนี้ แม้การเดินทางครั้งนี้เป็นช่วงเวลาไม่นาน แต่ทำให้ผมคิดอะไรได้มากมาย 



จากลำปางผมตรงสู่ แม่ริม อำเภอเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยธรรมชาติ เมืองเล็กๆที่เต็มไปด้วย มิตรภาพ และความน่ารัก  คำคืนนี้ผมฝากร่างกายไว้ที่ รีสอร์ท cooldown รีสอร์ท เล็กๆ ในเมืองแม่ริม รีสอร์ทสบายๆที่บริการเป็นเยี่ยม  หลังจากอาบน้ำเสร็จ ผมยังคงทยอยเก็บของและมานั่งเล่นบนเตียง แต่คงด้วยความล้าและเจอตัวเตียงสบายๆ นุ่มๆ ด้วยมั้ง ไม่ทันไร ผมก็เผลอหลับไปอย่างไม่ทันตั้งตัว 

ผมตื่นขึ้นมาด้วย เสียงปลุก ปะปะทานข้าวกันเสียงเพื่อนร่วมห้องของผม ปลุกตัวผมขึ้นมา แต่ด้วยความล้า ผมไม่อยากจะตื่นเลย หลังจากลืมตาขึ้นมา ผมก็ได้ทราบว่า ไฟดับทั้งอำเภอ คงเป็นเพราะแรงฝน ละมั้ง ทีทำให้ไฟดับและที่สำคัญแรงฝนทำให้อากาศคืนนี้ที่แม่ริมเลยกลับเย็นสบาย  ผมไปรอทานข้าวเย็นที่รีสอร์ท พร้อมกับแสงไฟที่สว่างมาจากเทียนเล่มน้อยๆ  อาหารของเราคืนนั้น ไม่ได้หรู ไม่ได้หรา แต่เป็นอาหารที่อร่อยอีกมื้อ ทามกลางแสงเทียน รอบๆรีสอร์ท มือถือที่แบตอ่อน ของแต่ละคน ทำให้ค่ำคืนนั้น ทุกคนไม่สามารถจ้องมือถือได้ เพราะกังวลว่าแบตจะหมด แต่ผลร้ายกลับเป็นดี การพูดคุยเริ่มกลับมาดังเช่นสมัยก่อนที่ สมัยที่คนเราไร้มือถือ นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ผมไม่ได้คุยแบบนี้กัน นานเท่าไหร่แล้วที่คนเรา เลิกมองมือถือแล้วหันมามองกัน คงต้องขอบคุณฟ้าฝนที่ทำให้ไฟดับ ทำให้เราได้คุยกัน มากขึ้น 



ช้าวันใหม่ที่แม่ริม เช้าที่อากาศเย็นวนรอบๆ เช้านี้ผมขึ้นไปที่ม่อนแจ่ม สถานที่ที่เป็นครั้งแรกของผม  ผมบอกเลยอย่าไม่อาย ว่าวินาที ที่ได้เห็น ม่อนแจ่ม ผมคงตกหลุมรักเค้าเสียแล้ว หลงรักในความงามของเขา ความงามที่พูดไม่ได้ แต่ เราสัมผัสเค้าได้ 


ผมไม่รอช้า รีบหาที่นั่ง หาจุดที่วิวสวยที่สุดก่อนใคร แอบดีใจที่เป็นหน้าร้อน หน้าที่ไม่มีใครมาเที่ยว เช้านี้ผมเลยเป็นคนแรก ที่ได้มาจับจองมุมโปรดก่อนใคร 



วินาทีนี้ภาพในหัวของผม มันหายไปหมด มันคงมีแต่หัวใจละมั้งที่แอบฟองโตอยู่อย่างเดียว สมองผมโล่งแปลกอย่างบอกไม่ถูก วินาทีช้าๆ ของสายหมอก ค่อยๆไหลผ่าน วินาที ของพระอาทิตย์ที่ค่อยขึ้น วินาทีที่สมองของผม เบาบาง มีแต่เสียงหัวใจที่เต้น อย่างมีสุข สายลมที่พัดผ่านกระทบตัวผมเป็นจังหวะ พร้อมกับการเต้นหัวใจที่สั่นไหว  คงไม่ต้องบอกอะไรมากมาย ว่าผมมีความสุขเพียงใด








ไม่ต้องบอกว่า มาด้วยกัน ทั้งหมดแล้วสุขแค่ไหน ผมขอโชว์เพื่อนร่วมทริปซักหน่อย ว่าสุขเพียงใด 


ความประทับใจ ไม่เคยล้างลา ไม่ว่าเวลาผ่านไป นานแค่ไหน ผมสัญญากับตัวเองไว้ว่า ต้องกลับมาเติมพลัง ที่นี่แน่นอน 

สายๆ ผมเก็บของ มุ่งสู่อำเภอปาย ....ปายในหน้าร้อน สำหรับผมไม่รู้จะเป็นแบบไหน ปายหน้าร้อนจะสวยงามเพียงใด ในใจได้แต่คิดๆวนๆอยู่ในหัว ระหว่างคิดวนๆ สายตาผมมองวิวข้างทางไปเรือ่ยๆ และภาพสวยๆของข้างทางคงเป็นคำตอบได้อย่างดี ว่าจุดหมายที่ผมกำลังจะไปสวยงามเพียงใด 



จัดหมายแรกของผม คงเหมือน จุดหมายแรกของใครหลายๆคน นั้นก็คือประพานประวัติศาสตร์ สะพานที่มีเรื่องเล่าอันยาวนาน สะพานที่พาดผ่านลำน้ำเล็กๆ ผมว่าใครได้มาเยือนที่นี่ คงต้องมาหยุดยืนชมวิวรอบๆเหมือนผมแน่ๆ แต่คงเป็นเพราะโชคดีของผมอีกครั้ง ที่ได้เจอ กิจกรรมดีดี ที่ลำธารด้านล่าง  ...มวยน้ำ นานเท่าไหร่แล้วนะที่ผมไม่เคยเห็นภาพจริงๆ ของการละเล่นแบบนี้ เท่าที่จำได้ลางๆคงเป็นในทีวี ละมั้ง พอได้มาเห็นด้วยตาด้วยเอง มันรู้สึกสนุก อย่างบอกไม่ถูก การเชียร์ที่สนุกสนาน การโห่ร้องด้วยความดีใจ และสุดท้าย ความมีน้ำใจนักกีฬา เมื่อผู้ชนะ เข้าไปสวมกอดผู้แพ้ ด้วยความสุข 




การเดินทางเริ่มต้นที่ปาย คงเป็นการเริ่มต้นด้วยรอยยิ้มแล้ว วิวภูเขาที่ไม่มีผู้คน บรรยากาศเงียบๆ ที่หาไม่ได้จากเมืองหลวง นี่คงเป็นคำตอบที่ผมค้นหาอยู่ 

ปาย เมืองที่ขึ้นชื่อว่า อาหารจีนยูนานอร่อยที่สุดในประเทศ ทริปนี้ของเราไม่พลาด เดินหน้ามุ่งสู่หมู่บ้านสันติชล หมุ่บ้านจีนยูนานของเมืองปาย เพื่อมาชิมอาหารจีนยูนานกัน อาหารมื้อนี้ของเรา คงไม่พ้นขาหมูที่ขึ้นชื่อและหมั่นโถว  ถ้าถามถึงรสชาติ ว่าอร่อยไหม ผมบอกได้สั้นๆว่า อย่าได้พลาด 


หมู่บ้านสันติชล เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย หากใครอยากรู้จักที่นี่มากขึ้น ผมได้แต่แนะนำว่าให้หาเวลา แล้วมาสัมผัสดูครับ  




คงต้องขอบคุณอากาศร้อน ทีทำให้ เวลาของผมหมุนตรงกันพอดี เวลาที่ทำให้เราได้มารู้จักกัน เวลาที่ทำให้ใจเราตรงกัน มาถึงตอนนี้ปายที่ผมกังวลมันหมดไป มันมีแต่ปาย ที่ มีหัวใจบางๆ เค้าได้เดินมาเข้าสู่หัวใจของผมแล้ว 


ถึงเวลานี้ ได้แต่ ยิ้มมีความสุข ความสุข ที่ไม่รู้จะเขียนเป็น บท เป็นกลอนได้อย่างไร กับความสุขที่อยู่ในใจตอนนี้


ใกล้ๆ หมู่บ้านนี้ จะมีวัดน้ำฮู วัดที่เป็นที่เคารพ และศรัทธาของคนในเมืองปาย เมื่อผมมาถึงวัดนี้ กลับชอบอย่างบอกไม่ถูก วัดเล็กๆ ที่เราจะเห็นว่า มีชาวบ้านเดินเท้า ชาวบ้านนั่งรถเข้ามากราบไหว้ไม่ขาดสาย  ผมว่าถ้าใครได้ผ่านมาเมืองปาย ขอให้อย่าได้เลยเส้นทางนี้ไปเด็ดขาด 



เผลอแบบเดียวเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมได้แวะมา ทานชาเย็นๆที่ ร้านกาแฟ แห่งหนึ่ง ร้านที่ทำให้ได้ผมนึกได้คิด ว่าการได้มาพักผ่อน หลังจากทำงานเหนือ่ยๆมาหลายเดือน ผมว่ามันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ความสุขที่ ไปในเมืองที่ไม่มีใครรู้จัก ความสุขที่ได้อยู่กับตัวเอง ได้คิด ได้มองอะไรมากขึ้น บางครั้งมันทำให้ผมได้รู้ว่า การที่ได้อยู่กับตัวเอง ได้ยิ้มกับตัวเอง ให้อะไรตัวเองบ้าง มันก็ดีไม่น้อย 



ที่พักคืนนี้ของผม ชื่อเก๋มา มอนทิส ปาย เป็นที่พักหรูในราคา ถูก คงเป็นเพราะหน้าร้อน ทำให้ผมได้ ราคามาในราคา2000กว่าบาทเท่านั้นเอง 

ที่มอนทิสมีบริการ รถ รับส่งที่เมืองฟรี  เพียงไม่กี่นาทีจากรีสอร์ท เราก็มาถึง ถนนคนเดิน ถนนเล็กๆ ในวันที่เงียบเหงา วันที่ผมเดินได้อย่างสบายๆ 

ค่ำคืนนี้ ไม่ใช่เพียงค่ำคืน ที่ผ่านไป ผมแวะมาเก็บช่วงเวลาดดีดี ของทริปนี้ด้วย ลายมือเล็ก บนกระดาษใบสวย ขอเพียงเวลาไม่กี่วัน กระดาษใบนี้จะเดินทาง ส่งรักที่ผมเขียนไว้ กลับมาสู่ กทม ...กระดาษที่ผม ได้ฝากรอยยิ้มและความสุข กระดาษที่มีข้อความหลากหลาย เสียดายพื้นที่มันมีจำได้ ได้แต่บอกเล่าความทรงจำอันมีค่าไว้เท่าที่จะทำได้ 


 ก่อนนอน คืนนี้ ผมได้ แต่หวัง หวังว่าจะมีใครซักคน ได้อ่าน ได้เข้าใจ มุมมองที่ผมค้น ที่ผมหา และออกตามหา ฝันไปเช่นผม ขอฝากความรักที่ผมมี ให้คนที่มีฝันเช่นเดียวกัน ความรักที่เต็มไปด้วยใจ ใจ ที่ซื่อตรง และอยากเห็น คนอ่าน นำภาพและความประทับใจ ที่ที่เข้าไป เที่ยว และมาบอกต่อผม เช่นที่ผมทำ