สวัสดีครับเพื่อนๆ กลับมาพบกันอีกครั้งแล้วซินะ กับการเดินทางครั้งใหม่ การเดินทางครั้งนี้ คงแปลกตาแปลกใจกว่าทุกๆครั้ง การเดินทางครั้งนี้สำหรับตัวผมเป็นการเดินทาง ที่มีไกด์เป็นคนต่างชาติครั้งแรก ถามว่าแปลกอย่างไรกับการมีไกด์เป็นคนต่างชาติ ถ้าเป็นการเดินทางไปต่างประเทศปกติคงไม่แปลกเท่าไหร่ แต่ ครั้งนี้เป็นการเดินทางในประเทศนะซิครับ และผมได้ รู้จักกับ คุณอเล็ก ในเวป AirBNB ทำให้การเดินทางครั้งนี้ สำหรับผม เป็นการเดินทางที่แปลกตากว่าครั้งไหนๆ และได้เรียนรู้มุมมองต่างๆ ของคนต่างประเทศที่ รัก ประเทศไทย อีกคน
ติดตามเพจ www.facebook.com/yhibklong

รับชมรีวิวย้อนหลังได้ที่ www.yhibklong.com

เดินทางกับAirbnbและรับ฿805เป็นเครดิตการเดินทาง คลิ๊ก https://th.airbnb.com/c/kkatesorn?s=4










สำหรับการจองที่พักและทัวร์ ท่องเที่ยวคราวนี้ ผม ใช้จองผ่านเวป airbnb โดยครั้งนี้ผมจองที่พักแบบทัวร์ครับ ราคานี้จะรวมค่าอาหาร นวด และรถพาเที่ยว ด้วยครับ ส่วนราคาผมอยากให้ลองติดต่อกับทางเจ้าของเองครับ อาจจะได้ราคาดีกว่าผมครับ


รับ เครดิต ฟรีๆๆในการจองครั้งแรก ที่ 

ขั้นแรกผมหาที่พักที่เชียงใหม่ จะขึ้นมาให้เลือกมากมาย 










พอเราเลือกที่พักได้ ก็สามารถ จองได้ที่ด้านขวาหรือจะอ่านรายละเอียดก่อน









ซึ่งถ้าอ่านรายละเอียด จะมีทั้งภาษาไทยและอังกฤษ สามารถ แปลงอ่าน คอมเม้นได้เลยว่าที่นี่ดีหรือไม่ดี 






การเดินทางแอร์เอเชีย สำหรับการเดินทางครั้งนี้ คงไม่พ้น พึ่งพาสายการบินแอร์เอเชีย ที่ราคาถูกประหยัด และปลอดภัยครับ ผมใช้เวลาเดินทางราวๆ ชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงจุดหมายแล้วครับ สำหรับ ใครที่นั่งแอร์เอเชียมาเชียงใหม่พร้อมๆผมอาจจะเห็น สติกเกอร์ line น่ารักน่ารัก แบบนี้ เหมือนผมก็ได้ ทำให้ ภายในเครื่องน่ารักไปอีกแบบ 










ช่วงนี้มีโปร 666 พอดีเลยครับ ใครสนใจก็ จองกันได้เลย ^^







ก้าวแรกที่เดินออกมาจากสนามบิน เสียงมือถือของผมอยู่ๆก็ดังขึ้นมา เสียงปลายสาย เป็นเสียงคนฝรั่งที่พูดไทยได้อย่างชัดเจน เสียงนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน ไกด์ในทริป3 วัน2คืนของผมนั้นเอง คุณอเล็ก คุณอเล็ก รีบให้ผม มายืนคอยที่ด้านหน้า ทางออกเพื่อที่จะมารับผม 

การเจอหน้าครั้งแรกของผมกะคุณอเล็ก มันบอกไม่ถูก เพราะผมรู้สึกถูกชะตา ด้วยละมั้ง ความเป็นกันเอง ความสบายๆ ของคุณอเล็กทำให้ การเดินทางครั้งนี้ของผม เริ่มมีความสุข คุณอเล็ก บอกผมว่า ทริปนี้จะมีคนมาแจมด้วยนะ อีก 2 คน เป็นคน ฮอลแลนด์ และจุดหมายแรกของเราคือปางช้าง ที่เชียงดาว 





จุดหมายแรก ที่ปางช้างพร้อมคนต่างชาติ อีก2 คน ซึ่งเป็นการเที่ยวแบบแปลกจากที่ผมเคยไปเที่ยวที่อื่น ๆ การเที่ยวครั้งนี้ เป็นกันเองแบบบอกไม่ถูก การเที่ยวแบบที่ผมไม่เคยไปมา ซึ่งปางช้างที่นี่ ผมก็ เพิ่งเคยมาครั้งแรกในชีวิตเลย 




ฝนเริ่มตกมาเป็นระยะระยะ คงเป็นเพราะช่วงนี้เป็นหน้าฝนด้วยละมั้ง อากาศหนาวเย็นๆ ในผืนป่าแห่งนี้ เริ่มส่งอากาศเย็นๆมาให้เราคลายร้อน










ไม่นานนักก็ถึงเวลาที่ มีการโชว์การอาบน้ำช้าง บอกตรงๆ ว่า นี่ก็เป็นอีกครั้งที่ผมเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก









อากาศที่เย็นสบาย กับสายน้ำที่เย็นๆ ผมมองเห็นช้างแต่ละตัวมีความสุขมากมาย บ้างก็ล้มลงไปแช่ในน้ำ บางก็ให้ชัดตัวอย่างมีความสุข







ช้างพ่นน้ำเล่นน้ำอย่างมีความสุข การอาบน้ำช้าง ที่ผมเคยเห็นแต่ในทีวี เคยเห็นแต่ในรายการต่างๆ พอได้มาเห็นด้วยตาตัวเองตรงนี้ มันคงเป็นภาพ ที่ มีความสุขเหลือเกิน 








หลังการแสดงจบ คุณอเล็ก เดินมาบอกผมว่า ราคาทัวร์นี้ จะรวม นั่งช้างเที่ยวป่าด้วย ผมได้แต่ยิ้มในใจ ว่าจะทำไงดี นี่เป็นครั้งแรกเสียด้วย ที่นั่งช้างเข้าป่า ด้วยความกล้าๆกลัวๆ แต่สุดท้าย ก็ ผ่านไปด้วยดี แม้เมื่อช้างเริ่มก้าวขา ตัวผมจะสั่นเล็กน้อยกับการ นั้งครั้งแรกๆ แต่พอผ่านไปซักพัก ก็เริ่มชิน การนั่งช้างเข้าป่าครั้งนี้ ผมมีโอกาสได้คุยกับ คุณลุงคนขี่ช้าง คุณลุงเป็นคนที่รักช้างมากๆ แกเล่าเรื่องราว เกี่ยวกับการที่แกไม่เห็นชอบที่เอาช้างไปเดินในป่า การที่คนไปกดขี่ช้างใช้งานช้างเกินความพอดี และเรื่องเล่าต่างๆนาๆ ทำให้เวลาที่เดินทางมันสั้นไปในทันตา การเดินทางผ่านทางเดินเส้นเล็กๆแห่งนี้ แม้จะเป็นเวลาไม่นาน แต่ก็ทำให้ ในวันนั้น ผมได้พบกับสิ่งแปลกใหม่ และ มุมมองของคนรักช้าง อย่างคุณลุง




ก่อนลาจาก ที่นี่ ความเย็นของผืนป่า และรอยยิ้มของช้างทั้งหลาย ทำให้ การเดินทางจุดหมายแรกของผม มีรอยยิ้มไปพร้อมกับหัวใจที่พองโต 



จากปางช้าง เราใช้เวลาเดินทางไม่นานนัก ก็เข้ามาสู่หมู่บ้านที่ลึกห่างไกลจากถนนมหลัก ลึกจนผมจำไม่ได้ว่า ผ่านไปกี่นาที และแล้วคุณอเล็กก็หันมาถามพวกเราว่า อยากลองเดินเล่นรอบๆหมู่บ้านก่อนเข้าที่พักไหม นาทีนั้นผมหันไป ถามคุณอเล็กว่า แล้ว ฝรั่งอีก สองคนละ คุณอเล็กก็เลยหันไปถาม คำตอบคือ ลงเดิน ก้าวแรกที่ผมจากรถ อากาศที่เย็นสดชื่อ หมุนวนรอบๆตัว แต่เสียดายสัญญาณมือถือ ที่หายไปจากจอ อย่างน่าใจหาย 



สัญญาณมือถือที่หายไป มันทำให้ผมนึกย้อนกลับไปในวันที่เราไม่มีมือถือใช้ ไม่ต้องมาคิดกังวล ไม่ต้องมานั่งรอดู ว่าใครจะอัพอะไรในเฟสบุ๊ค บ้าง เวลาน้อยๆของผมมันเริ่มกลับมาเติมเต็มอีกครั้ง เริ่มทำให้รู้ว่า เวลามันเนินนานแค่ไหน 








ผมใช้เวลาสบายๆค่อยเดินเล่นรอบๆหมู่บ้าน พวกเราใช้เวลาไม่นานนัก ก็มาถึงที่ พักของเรา ผมขอเรียกที่นี่ว่าบ้านต้นไม้ละกัน ตามเสียงเรียกของเจ้าของบ้าน 



ด้วยอากาศที่เย็น สบาย และมีธรรมชาติรายล้อม มันทำให้ผมมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เปลน้อยๆ ของบ้านต้นไม้ พร้อมตอนรับให้ เรามานอนเล่น ชมป่าเชียงดาว เสียงลำธารใต้บ้านต้นไม้ส่งเสียงคอยกล่อมเบาๆ ก่อนที่ผมจะเผลอหลับไป เสียงคุณอเล็ก ก็เรียกให้เรา มาทานอาหาร กลางวันกัน อาหารมือถือเป็นข้าวผัดหน้าตาธรรมดา แต่พอผมทานเข้าไป กับ แปลกมากที่มันอร่อยมากเหลือเกิน 















หลังจากทานข้าวเสร็จ คุณอเล็กบอก ให้เวลาพวกเรา ราวๆ ครึ่งชั่วโมง ก่อนจะไปทัวร์น้ำตก กับ เค้า ให้เตรียมผมเตรียม ชุดไปเล่นน้ำด้วย ผมไม่รอช้าเดินไปที่ห้องนอนของผมในคืนนี้ เสียงเปิดประตูที่ค่อยๆแง้ม ทีละนิดเพื่อแอบดูและลุ้นว่าด้านในจะ สวยหรือแย่แค่ไหน ความลุ้นๆ มันก็ค่อยเผยให้เห็น ห้องนอนเล็กๆ ไม่มีทีวี ไม่มี แอร์ เป็นห้องที่เรียบๆ แต่สำหรับผม มันเหมือนการเดินทางที่เห็นจุดหมาย การเดินทางที่คุ้มเลย ห้องเรียบๆเล็กแบบนี้ คงหายากที่จะได้มานอน ห้องที่มีวิวสวยมองเห็นภูเขาเป็นลูกๆ ห้องที่ ไม่ต้องมีอะไรเยอะมากมาย ขอแค่กลิ่นไอดินและต้นไม้ก็พอ



ระหว่างที่ผมเดินไปยังน้ำตก ท้องฟ้าเหมือนไม่เป็นใจ ส่งน้ำฝนลงมาที่ละนิดทีละนิด ก้าวแต่ละก้าวของผม จึงเดินไปพร้อมรอยน้ำและความเย็นของป่าไม้ที่โอบกอด จังหวะที่กำลังเดินไปเรื่อยๆ สายลมบางๆทำให้ผมได้หันไปมองน้องคนนึงเดินผ่านมา น้องเค้าไม่มีแม้แต่ร่ม ในมือ มีเพียงใบไม้ใหญ่ใบใหญ่ในมือเท่านั้น ที่คอยกันเพียงหยดน้ำฝน ผมได้แต่คิดว่าภาพแบบนี้คงเห็นได้แค่ที่นี่ เท่านั้น แม้ฟ้าฝน ยังทยอยส่งน้ำมาเรื่อยๆ ตลอดทางเดิน แต่ ได้แต่เพียงเก็บภาพนั้นไว้ แล้ว นำมา ส่งต่อให้เพื่อนๆได้ชม หวังว่ารูปน้อยๆใบนึง จะทำให้ค่ำคืนนี้ ของเราทุกคน มีความสุขนะครับ ความสุขที่ทำให้ได้ข้อคิดว่า ไม่ว่า วันนึง คุณอาจจะไม่มีรถ ไม่มีเงิน ไม่มีอะไร แต่ คุณ อาจจะหาสิ่งอื่นๆ มาทดแทน ก็ได้ แม้มันอาจจะไม่เริศไม่หรู ก็ตาม แต่ ท้ายที่สุด มันก็ใช้ได้เหมือนกัน ^________________^





เสียงน้ำไหลกลับดังเรื่อยๆ พร้อมกับตัดกับเสียงสายฝน การเดินทางของผมก็ได้เห็น คนกับป่า ที่อยู่ร่วมกันตลอดเส้นทาง ชาวบ้านที่รักในป่าใหญ่ ชาวบ้านที่มีน้ำใจ เมื่อผมเดินไปต่างยิ้มทักทายอย่างเป็นกันเอง 



จากบ้านต้นไม้ ผมเดินมาไม่ไกล ก็มาถึง โรงเรียน เด็กกำพร้า เป็นโรงเรียนเล็กๆ ในหมู่บ้านนี้ ตอนที่ผมไป จะเห็นทีวีเล็กๆเครื่องนึงที่เก่ามาไม่รู้กี่ปีต่อกี่ปี ภาพที่ไม่ชัด มีแต่เสียงที่ดังสดใสเท่านั้น เด็กๆต่างมานั่งล้อมวงดูการ์ตูน กัน แม้เด็กพวกนี้ จะเกิดมาแบกำพร้า แต่ผมเชื่อเหลือเกินว่า เค้า มีเพื่อนๆที่รักเค้ามากมาย ผมได้แต่ภาวนา ขอให้ทีวีเครื่องน้อยๆ ที่เป็นความสุข ของเด็กๆ อย่าได้ตายจากไปเลย 



การเดินไปเรื่อยๆ พร้อมกับคุยกันระหว่างทาง ทำให้ผมได้รู้ว่า คุณอเล็ก เป็นคนนำทางที่ดีเลย คอยช่วยเหลือไม่ให้ เราลื่นตกน้ำ หรือคอยดูทางให้ตลอด พร้อมกับ มุข ขำๆ ตลอดการเดินทาง
 
















สุดท้ายก็ ถึงที่หมายของเรา น้ำตกในป่าใหญ่ สายน้ำเย็นๆ สดชื่น พร้อมกับความเขียวของต้นไม้ พวกเราไม่รอช้ารีบถอดเสื้อเปลี่ยนกางเกง พร้อมลุยไปในน้ำพร้อมกับอากาศที่หนาวสั่น









การแช่น้ำ ไม่นาน ทำให้ ร่างกายสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก แรงที่หายไปในการเดินทาง ก็กลับมา ก่อนจากลาน้ำตกแห่งนี้ ผมได้แต่เก็บภาพไว้ เผื่อได้เป็นข้อมูล ให้หลายๆคนมาเที่ยวกัน 







กลับมาถึงที่พัก ด้วยอากาศตอนเย็นที่หนาวๆ คุณอเล็กก็ไปก่อไฟให้พวกเราไว้มาอิงกัน พร้อมนวดตัว คนละ1ชั่วโมงซึ่งเหมารวมในแพ็คเกจเสียแล้ว ผมนอนแผ่ร่าง พร้อมกับดื่มด่ำบรรยากาศพร้อมผ่อนคลายไปในตัว.....แล้วผมก็เผลอหลับไป











ความร้อนของไฟ ช่วยทำให้ค่ำคืนนั้น อบอุ่นได้อย่างดี หลังทานข้าวเสร็จ ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับ คนอื่นๆ ทุกๆคนพูดกันว่า เมืองไทยเราสวยมาก สวยขนาดที่ อยากมาอีกไวไว รอยยิ้มของผมเริ่มกว้าง รู้สึกยินดีอย่างบอกไม่ถูก และอยากให้เค้าเหล่านั้นกลับมาเที่ยวเมืองไทยอีกไวไว
















เช้าวันใหม่ กับอากาศยามเช้าเบาๆ อากาศที่สดชื่น เช้านี้ผมไม่รอช้าเดินไปหยิบโกโก้ร้อนๆมาชง ระหว่างรออาหารเช้า เช้านี้ ความกังวลใจหลายๆเรื่องมันค่อยๆหายไป ได้แต่คิดว่านานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้มีโอกาสมายืน สูดอากาศอย่างเต็มปอดแบบนี้


เช้านี้ คุณอเล็กบอกผมว่าจะพาไปไหว้พระ กัน เป็นวัดที่อยู่บนเขา ต้องเดินขึ้นไปตามบันได หลายร้อยขั้น ระหว่างทางที่เดินฝนตกลงมา เรื่อยๆ 







แม้สายฝนจะตกลงมาหนักแค่ไหนก็ไม่ได้ทำให้พวกเราหยุด เดินได้เลย 






การมาเที่ยว วัด ใหม่ๆ ที่ผมไม่คุ้นเคย แม้วัดนี้อาจจะดังอยู่แล้ว แต่การที่ มีไกด์ฝรั่งพามา เที่ยวแล้วยิ่งเป็นอะไร ที่แปลกใหม่ โดยเฉพาะวัดนี้ที่ ซึ่งเป็นวัดไทยเสียด้วย






ก่อนลงจากวัดนี้ ผมได้แต่ไปเข้าไปขอพร พรใดๆ คงไม่สำคัญ แค่ขอให้ชีวิตเราไม่ทุกข์ ก็พอแล้ว


จากวัดเราเดินทางผ่านสายลมที่พัดผ่าน กระจกที่หมุนลงมา รับอากาศที่สดใน เวลาผ่านไปไม่นาน จุดหมายของเราถ้ำเชียงดาว 







ผมเดินเล่นรอบๆก่อนจะเข้าไป ไหว้พระ ขอพร อย่างใจเย็น





สำหรับถ้ำเชียงดาว เป็นอีกที่ ที่ผมเพิ่งมาครั้งแรก ความตื่นเต้น ก็พลันแทรกเข้ามาเป็นระยะ ระยะ 


ความมืดมิดภายใน ไม่อาจจะลบความสวยงามของถ้ำแห่งนี้ได้




















แสงไฟดวงน้อยๆจากตะเกียงไฟ แสงไฟที่นำพาให้ผมได้เห็น ถ้ำที่สวยงาม แสงไฟดวงนี้แม้จะไม่ใหญ่ ไม่สว่างมากมาย แต่ ก็เป็นแสงไฟที่ทำให้ วันนี้ผมมีความสุข










คงได้แต่พร้ำบอกในใจ ว่าขอขอบคุณ ไกด์คนนี้ ที่พาผมเดินทางและแนะนำ มุมต่างๆในถ้ำได้อย่างดี 










หลังจากออกจากถ้ำ คุณอเล็กพาผม มาแช่น้ำร้อนที่ บ่อน้ำพุร้อนเชียงดาว ซึ่งสถานที่นี้ จะเป็นส่วนตัวมากๆ ไม่ได้เปิดให้ใครมาแช่ มากมาย เลยทำให้ เป็นเหมือนโลกน้อยๆของผมอีกใบ เลย ร่างที่เหนือยล้า ค่อยๆหย่อนตัวลงไปในน้ำ ความเย็นรอบๆตัวค่อยๆหายไป อากาศกำลังดี ความเหนื่อย ความล้าค่อยๆลดลงไป ลดลงไป เสียงน้ำไหล เหมือนเพลงขับกล่อม ที่มีคุณค่า ความสุขเช่นนี้คงหาไม่ได้จากเมืองใหญ่ๆ 











ระหว่างทางกลับที่พัก วิวเขา สวยๆ เหมือนส่งยิ้มมาทักทาย ผมขอหยุดรถลง เพื่อให้ตอบรับคำทักทายนั้นเสีย ภาพสองใบนี้ ผมจะยังคงเก็บไว้นานเท่านาน เพื่อบอกถึงความสวยงามของที่นี่ ตลอดไป














และแล้วก็ถึงที่พักของเรา ความสุขสุดท้ายของวันก่อนกลับ เย็นนี้ คุณอเล็กนำขันโตก มาตอนรับเราเป็นมื้อใหญ่ อาหารที่รสชาติเผ็ดร้อน และอร่อย ข้าวที่ผมเผลอเพิ่มไปอย่างไม่หยุด มื้อนี้คงเป็นอีกมื้อที่อร่อยที่สุดในชีวิตผม เมื่อทานเสร็จผมก็ ขึ้นไปพักผ่อนเพื่อเตรียมกลับบ้านในวันพรุ่งนี้ 




















สุดท้าย ก่อนจะลาจาก และจบรีวิว นี้ไป ผมได้แต่ฝากรีวิวนี้ไว้ หวังว่าจะเป็นรีวิวนึงที่สร้างแรงฝันแรงบันดาลใจ ให้ ออกเดินทาง ท่องเที่ยวอย่างที่ฝันไว้ 





รีวิวนี้ทำให้ผม รู้ว่า ยังมีต่างชาติอีกหลายคน ที่รัก และชอบเมืองไทย 




ยังมีหมู่บ้าน ที่น่ารักและเป็นกันเอง 




ยังมี น้ำตกสวยๆ แบบนี้ในเมืองไทย




ยังมีถ้ำ สวยๆอีกหลายแห่งในเมืองไทย 


ยังมีวัด ที่ผมไม่เคยไปอีกมากมาย 


และยังมีที่พักแบบนี้อีกในเมืองไทย 


ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ตาม รับชมรีวิว ขอบคุณ ที่แวะเข้ามาทักทาย ขอบคุณ ที่คอมเม้นให้กำลังใจ ขอบคุณ คุณอเล็กและคุณอ๊อฟที่ ทำให้ผมรู้จักที่แห่งนี้ ขอบคุณครับ 























Share To:

yhibklong

Post A Comment: