สวัสดีครับเพื่อนๆ หลังจาก ที่ผมห่างหายจากการเดินทางไปซักพักหนึ่ง คราวหนี้ผมก็มีจุดหมายในการเดินทางใหม่ นั้นก็คือ เชียงใหม่ปายนั้นเอง ทริปนี้เกิดจาการ คิดสนุกๆว่าร้อนนี้เราจะไปเที่ยวไหนกันดี ผมกับเพื่อนๆใช้เวลาในการตัดสินใจไม่นาน เราก็ได้ จุดหมายของเราในหน้าร้อน นั้นก็คือ เชียงใหม่ปายนั้นเอง ตามไปชมรีวิวสบายๆของผมกันได้เลยครับ 
                   รับชมรีวิวย้อนหลังได้ที่ www.yhibklong.com
                   ติดตามรีวิวและรูปใหม่ได้ที่เพจ  www.facebook.com/yhibklong
1  ล้อรถของเราหมุนเมื่อตอน4ทุ่ม จุดหมายของเราในวันพรุ่งนี้คือเชียงใหม่ ระหว่างขับรถไปเรื่อย นึกย้อนกลับไป นี่เราไม่ได้มาเชียงใหม่นานเท่าไหร่แล้วนะ นั้นซินะ มันคงนานพอดูเลยแหละ เพราะขนาดทำให้ผมที่ไปเที่ยวบ่อยๆยังรู้สึกตื่นเต้นเลย จากแสงไฟกลางคืนเยอะมากมาย ขับไปเรื่อยๆจนเหลือแสงไฟไม่กี่ดวง ระหว่างทางเสียงพูดคุยกันในรถที่สนุกสนาน นานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้มากันหลายๆคนแบบนี้ เสียงหัวเราะ พร้อมเสียงเพลง ทำเอาผมมีรอยยิ้มตลอดทาง 
      เวลาผ่านไป เนินนาน จนมาถึง จุดพักของเราในเช้านี้ จุดพัก ดีดีที่มีโกโก้ร้อนๆ ให้นั่งจิบชมวิว ท้องฟ้าและป่าเขา


เช้า ของใครหลายๆคน อาจจะเป็นเช้าที่ตื่นมา แล้วมองมือถือ แต่เช้านี้ของผมกลับกันอย่างบอกไม่ถูก เช้าที่ ผมค่อยๆมองออกไป รอบๆ เช้าที่ สายหมอก ท้องฟ้า และหมู่เขา บรรจบกันพอดี 









อาหารเช้าเบาๆของผม .....ไข่3ฟอง กันไส้อั่ว เช้าเบาๆ เช้านี้ผมทานอาหารพร้อมกับรอยยิ้ม รอยยิ้มที่มีสุข รอยยิ้มที่ส่งต่อไปยังท้องฟ้า ภูเขาและสายหมอก ได้แต่ ส่งยิ้มบอกถึงความสุขที่เค้ามาต้อนรับ




สายหมอก ยามเช้า คงมาทักทายผมละมั้ง ลมเย็นๆ พัดผ่านเหมือนบอกกล่าวว่า สวัสดี เช้าเบาๆของแขกที่มาเยือนอย่างผม คงอดยิ้มขอบคุณและทักทาย อย่างไม่ได้  รอยยิ้มเล็กๆ ของผมเริ่มกว้าง นับเป็นวันที่โชคดีของผมมากๆ  คำว่า สุข...... ที่มีกัน    คำๆนี้ยังวนๆ รอบๆตัวผม  ซักพักอากาศเย็นๆเริ่มโอบล้อมตัวผม ในมือ ที่ถือโกโก้ร้อนๆ ผมยังคงจ้องมองและทักทายกันสายหมอกอย่างอ่อนหวาน เสียดาย เวลา ที่มาเดินเร็วเกินไป ทำให้ ผมต้องอำลาจากที่นี่ ได้และบอกลาด้วยรอยยิ้ม และเก็บความรู้สึกดีดีไว้ตราบนานเท่านาน



ระหว่างเดินทาง เพลงที่ผมไม่เคยได้ฟัง กลับกลายเป็นเพลงซ้ำๆที่เราร้องได้อย่างติดปาก มันคงหมันวนไปเรื่อยๆ ไม่แปลกใจ ที่เวลาขับรถ ผมมักจะมองออกไปนอกหน้าต่าง มองออกไปเพื่อซึมซับพร้อมกับบทเพลง ที่เราร้อง ดนตรีเล่นไปเรื่อยๆ ทำให้เวลาในการดินทางผ่านไปรวดเร็ว จนผมมาถึง พระธาตุลำปางหลวง 





แม้เวลาที่ผม จะอยู่ที่ พระธาตุลำปางหลวง ไม่นานนัก แต่การได้เดินรอบๆวัดพร้อมกับการมากราบไหว้ พระธาตุลำปางหลวง ทำให้ผมย้อนนึกถึง ว่าครั้งหนึ่งผมเคยมาที่นี่แล้ว และผมเคยพร่ำบอกสัญญาว่า ถ้าผมมีเวลา จะกลับมา อีก  วันเวลาแม้จะผ่านไปเนินนาน ผมก็ได้กลับมาจนได้ ขอบคุณการตัดสินใจ ครั้งนี้ ทำให้ ผมได้กลับมา ยังพระธาตุลำปางหลวงอีกครั้งหนึ่ง และได้มาชม พระธาตุที่สวยแห่งหนึ่งของประเทศไทย

บางครั้ง ความสุข มักจะอยู่กับเราได้ไม่นาน สุขระหว่างที่ผมเดินรอบๆวัด สุขที่เหยียบทรายรอบๆ มันทำให้ผมได้นึก ได้คิดย้อนไปเรื่องที่ผิดที่พลาด แม้วันเวลาจะไม่สามารถย้อนกลับไปได้ แต่ทุกๆครั้ง ผมมักจะจดจะจำบทเรียนทุกๆบทเรียนได้เสมอ และนำกลับไปปรับปรุง ให้ดีขึ้น สุขครั้งนี้ แม้การเดินทางครั้งนี้เป็นช่วงเวลาไม่นาน แต่ทำให้ผมคิดอะไรได้มากมาย 



จากลำปางผมตรงสู่ แม่ริม อำเภอเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยธรรมชาติ เมืองเล็กๆที่เต็มไปด้วย มิตรภาพ และความน่ารัก  คำคืนนี้ผมฝากร่างกายไว้ที่ รีสอร์ท cooldown รีสอร์ท เล็กๆ ในเมืองแม่ริม รีสอร์ทสบายๆที่บริการเป็นเยี่ยม  หลังจากอาบน้ำเสร็จ ผมยังคงทยอยเก็บของและมานั่งเล่นบนเตียง แต่คงด้วยความล้าและเจอตัวเตียงสบายๆ นุ่มๆ ด้วยมั้ง ไม่ทันไร ผมก็เผลอหลับไปอย่างไม่ทันตั้งตัว 

ผมตื่นขึ้นมาด้วย เสียงปลุก ปะปะทานข้าวกันเสียงเพื่อนร่วมห้องของผม ปลุกตัวผมขึ้นมา แต่ด้วยความล้า ผมไม่อยากจะตื่นเลย หลังจากลืมตาขึ้นมา ผมก็ได้ทราบว่า ไฟดับทั้งอำเภอ คงเป็นเพราะแรงฝน ละมั้ง ทีทำให้ไฟดับและที่สำคัญแรงฝนทำให้อากาศคืนนี้ที่แม่ริมเลยกลับเย็นสบาย  ผมไปรอทานข้าวเย็นที่รีสอร์ท พร้อมกับแสงไฟที่สว่างมาจากเทียนเล่มน้อยๆ  อาหารของเราคืนนั้น ไม่ได้หรู ไม่ได้หรา แต่เป็นอาหารที่อร่อยอีกมื้อ ทามกลางแสงเทียน รอบๆรีสอร์ท มือถือที่แบตอ่อน ของแต่ละคน ทำให้ค่ำคืนนั้น ทุกคนไม่สามารถจ้องมือถือได้ เพราะกังวลว่าแบตจะหมด แต่ผลร้ายกลับเป็นดี การพูดคุยเริ่มกลับมาดังเช่นสมัยก่อนที่ สมัยที่คนเราไร้มือถือ นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ผมไม่ได้คุยแบบนี้กัน นานเท่าไหร่แล้วที่คนเรา เลิกมองมือถือแล้วหันมามองกัน คงต้องขอบคุณฟ้าฝนที่ทำให้ไฟดับ ทำให้เราได้คุยกัน มากขึ้น 



ช้าวันใหม่ที่แม่ริม เช้าที่อากาศเย็นวนรอบๆ เช้านี้ผมขึ้นไปที่ม่อนแจ่ม สถานที่ที่เป็นครั้งแรกของผม  ผมบอกเลยอย่าไม่อาย ว่าวินาที ที่ได้เห็น ม่อนแจ่ม ผมคงตกหลุมรักเค้าเสียแล้ว หลงรักในความงามของเขา ความงามที่พูดไม่ได้ แต่ เราสัมผัสเค้าได้ 


ผมไม่รอช้า รีบหาที่นั่ง หาจุดที่วิวสวยที่สุดก่อนใคร แอบดีใจที่เป็นหน้าร้อน หน้าที่ไม่มีใครมาเที่ยว เช้านี้ผมเลยเป็นคนแรก ที่ได้มาจับจองมุมโปรดก่อนใคร 



วินาทีนี้ภาพในหัวของผม มันหายไปหมด มันคงมีแต่หัวใจละมั้งที่แอบฟองโตอยู่อย่างเดียว สมองผมโล่งแปลกอย่างบอกไม่ถูก วินาทีช้าๆ ของสายหมอก ค่อยๆไหลผ่าน วินาที ของพระอาทิตย์ที่ค่อยขึ้น วินาทีที่สมองของผม เบาบาง มีแต่เสียงหัวใจที่เต้น อย่างมีสุข สายลมที่พัดผ่านกระทบตัวผมเป็นจังหวะ พร้อมกับการเต้นหัวใจที่สั่นไหว  คงไม่ต้องบอกอะไรมากมาย ว่าผมมีความสุขเพียงใด








ไม่ต้องบอกว่า มาด้วยกัน ทั้งหมดแล้วสุขแค่ไหน ผมขอโชว์เพื่อนร่วมทริปซักหน่อย ว่าสุขเพียงใด 


ความประทับใจ ไม่เคยล้างลา ไม่ว่าเวลาผ่านไป นานแค่ไหน ผมสัญญากับตัวเองไว้ว่า ต้องกลับมาเติมพลัง ที่นี่แน่นอน 

สายๆ ผมเก็บของ มุ่งสู่อำเภอปาย ....ปายในหน้าร้อน สำหรับผมไม่รู้จะเป็นแบบไหน ปายหน้าร้อนจะสวยงามเพียงใด ในใจได้แต่คิดๆวนๆอยู่ในหัว ระหว่างคิดวนๆ สายตาผมมองวิวข้างทางไปเรือ่ยๆ และภาพสวยๆของข้างทางคงเป็นคำตอบได้อย่างดี ว่าจุดหมายที่ผมกำลังจะไปสวยงามเพียงใด 



จัดหมายแรกของผม คงเหมือน จุดหมายแรกของใครหลายๆคน นั้นก็คือประพานประวัติศาสตร์ สะพานที่มีเรื่องเล่าอันยาวนาน สะพานที่พาดผ่านลำน้ำเล็กๆ ผมว่าใครได้มาเยือนที่นี่ คงต้องมาหยุดยืนชมวิวรอบๆเหมือนผมแน่ๆ แต่คงเป็นเพราะโชคดีของผมอีกครั้ง ที่ได้เจอ กิจกรรมดีดี ที่ลำธารด้านล่าง  ...มวยน้ำ นานเท่าไหร่แล้วนะที่ผมไม่เคยเห็นภาพจริงๆ ของการละเล่นแบบนี้ เท่าที่จำได้ลางๆคงเป็นในทีวี ละมั้ง พอได้มาเห็นด้วยตาด้วยเอง มันรู้สึกสนุก อย่างบอกไม่ถูก การเชียร์ที่สนุกสนาน การโห่ร้องด้วยความดีใจ และสุดท้าย ความมีน้ำใจนักกีฬา เมื่อผู้ชนะ เข้าไปสวมกอดผู้แพ้ ด้วยความสุข 




การเดินทางเริ่มต้นที่ปาย คงเป็นการเริ่มต้นด้วยรอยยิ้มแล้ว วิวภูเขาที่ไม่มีผู้คน บรรยากาศเงียบๆ ที่หาไม่ได้จากเมืองหลวง นี่คงเป็นคำตอบที่ผมค้นหาอยู่ 

ปาย เมืองที่ขึ้นชื่อว่า อาหารจีนยูนานอร่อยที่สุดในประเทศ ทริปนี้ของเราไม่พลาด เดินหน้ามุ่งสู่หมู่บ้านสันติชล หมุ่บ้านจีนยูนานของเมืองปาย เพื่อมาชิมอาหารจีนยูนานกัน อาหารมื้อนี้ของเรา คงไม่พ้นขาหมูที่ขึ้นชื่อและหมั่นโถว  ถ้าถามถึงรสชาติ ว่าอร่อยไหม ผมบอกได้สั้นๆว่า อย่าได้พลาด 


หมู่บ้านสันติชล เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย หากใครอยากรู้จักที่นี่มากขึ้น ผมได้แต่แนะนำว่าให้หาเวลา แล้วมาสัมผัสดูครับ  




คงต้องขอบคุณอากาศร้อน ทีทำให้ เวลาของผมหมุนตรงกันพอดี เวลาที่ทำให้เราได้มารู้จักกัน เวลาที่ทำให้ใจเราตรงกัน มาถึงตอนนี้ปายที่ผมกังวลมันหมดไป มันมีแต่ปาย ที่ มีหัวใจบางๆ เค้าได้เดินมาเข้าสู่หัวใจของผมแล้ว 


ถึงเวลานี้ ได้แต่ ยิ้มมีความสุข ความสุข ที่ไม่รู้จะเขียนเป็น บท เป็นกลอนได้อย่างไร กับความสุขที่อยู่ในใจตอนนี้


ใกล้ๆ หมู่บ้านนี้ จะมีวัดน้ำฮู วัดที่เป็นที่เคารพ และศรัทธาของคนในเมืองปาย เมื่อผมมาถึงวัดนี้ กลับชอบอย่างบอกไม่ถูก วัดเล็กๆ ที่เราจะเห็นว่า มีชาวบ้านเดินเท้า ชาวบ้านนั่งรถเข้ามากราบไหว้ไม่ขาดสาย  ผมว่าถ้าใครได้ผ่านมาเมืองปาย ขอให้อย่าได้เลยเส้นทางนี้ไปเด็ดขาด 



เผลอแบบเดียวเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมได้แวะมา ทานชาเย็นๆที่ ร้านกาแฟ แห่งหนึ่ง ร้านที่ทำให้ได้ผมนึกได้คิด ว่าการได้มาพักผ่อน หลังจากทำงานเหนือ่ยๆมาหลายเดือน ผมว่ามันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ความสุขที่ ไปในเมืองที่ไม่มีใครรู้จัก ความสุขที่ได้อยู่กับตัวเอง ได้คิด ได้มองอะไรมากขึ้น บางครั้งมันทำให้ผมได้รู้ว่า การที่ได้อยู่กับตัวเอง ได้ยิ้มกับตัวเอง ให้อะไรตัวเองบ้าง มันก็ดีไม่น้อย 



ที่พักคืนนี้ของผม ชื่อเก๋มา มอนทิส ปาย เป็นที่พักหรูในราคา ถูก คงเป็นเพราะหน้าร้อน ทำให้ผมได้ ราคามาในราคา2000กว่าบาทเท่านั้นเอง 

ที่มอนทิสมีบริการ รถ รับส่งที่เมืองฟรี  เพียงไม่กี่นาทีจากรีสอร์ท เราก็มาถึง ถนนคนเดิน ถนนเล็กๆ ในวันที่เงียบเหงา วันที่ผมเดินได้อย่างสบายๆ 

ค่ำคืนนี้ ไม่ใช่เพียงค่ำคืน ที่ผ่านไป ผมแวะมาเก็บช่วงเวลาดดีดี ของทริปนี้ด้วย ลายมือเล็ก บนกระดาษใบสวย ขอเพียงเวลาไม่กี่วัน กระดาษใบนี้จะเดินทาง ส่งรักที่ผมเขียนไว้ กลับมาสู่ กทม ...กระดาษที่ผม ได้ฝากรอยยิ้มและความสุข กระดาษที่มีข้อความหลากหลาย เสียดายพื้นที่มันมีจำได้ ได้แต่บอกเล่าความทรงจำอันมีค่าไว้เท่าที่จะทำได้ 


 ก่อนนอน คืนนี้ ผมได้ แต่หวัง หวังว่าจะมีใครซักคน ได้อ่าน ได้เข้าใจ มุมมองที่ผมค้น ที่ผมหา และออกตามหา ฝันไปเช่นผม ขอฝากความรักที่ผมมี ให้คนที่มีฝันเช่นเดียวกัน ความรักที่เต็มไปด้วยใจ ใจ ที่ซื่อตรง และอยากเห็น คนอ่าน นำภาพและความประทับใจ ที่ที่เข้าไป เที่ยว และมาบอกต่อผม เช่นที่ผมทำ  

Share To:

yhibklong

Post A Comment: